Een levensverzekering wordt doorgaans uitgekeerd bij het overlijden van de persoon die de verzekering heeft afgesloten (de verzekerde) al dan niet voor een bepaalde datum. Ook kan een levensverzekering worden uitgekeerd wanneer de verzekerde nog in leven is op een bepaalde datum (welke doorgaans is afgesproken ten tijde van het afsluiten van de levensverzekering). Een mengeling van beide vormen van de levensverzekering (uitkering bij overlijden of uitkering op een afgesproken datum wanneer de verzekerde nog in leven is) is ook mogelijk en er wordt dan uitgekeerd bij het nog in leven zijn van de verzekerde of bij een vroegtijdig overlijden van de verzekerde. Is er bij het afsluiten van de verzekering afgesproken dat de uitkering plaats zal vinden op 10 december 2012 (wanneer de verzekerde nog in leven is) en de persoon overlijdt op 1 januari 2012, dan vindt de uitkering van de levensverzekering plaats op 1 januari 2012, in plaats van op 2012. Leeft de verzekerde nog op 10 december 2012, zal de uitkering gewoon op die datum plaatsvinden. Ook bestaat er de mogelijkheid om een periodieke uitkering van de levensverzekering te verkrijgen zolang de verzekerde in leven is. Ook kan er bij deze optie voor gekozen worden om een periodieke uitkering te krijgen wanneer de verzekerde is overleden. Bij het laatste zal het geld dan aan de nabestaande(n) van de verzekerde uitgekeerd worden.

Waarom een levensverzekering afsluiten
Er zijn meerdere redenen om een levensverzekering af te sluiten. Enkele van deze redenen kunnen schuldaflossing, de verzorging van nabestaanden te garanderen, een inkomen voor de oude dag te garanderen of om te sparen voor toekomstige lasten zijn.

Schuldaflossing
Een levensverzekering wordt regelmatig tot zeer regelmatig afgesloten als onderdeel van een levenhypotheek. De levensverzekering wordt dan aangewend om op de einddatum van de hypotheek de schuld in één keer af te lossen.

Verzorging van de nabestaanden
Meestal wordt deze verzekering geen levensverzekering genoemd maar een overlijdensrisicoverzekering. Dit type verzekering keert bij het overlijden van de verzekerde een vast bedrag uit (wat bij opstelling van de verzekering wordt besproken). Hierdoor kan de verzorging van nabestaanden enigszins gegarandeerd worden.

Een inkomen voor de oude dag
Een levensverzekering kan ook afgesloten worden om een inkomen voor de oude dag te garanderen. Dit kan zijn omdat uw pensioen laag is uitgevallen en u toch na uw pensionering maandelijks voldoende geld op uw rekening gestort krijgt. Zo hoeft u niet elke rode cent om te draaien en kunt u nog genieten van vele leuke dingen die u zonder de levensverzekering nooit had kunnen voldoen.

Sparen voor later
Het is ook mogelijk om een levensverzekering af te sluiten om te gaan sparen voor later. Hierbij kunt u denken aan de studiekosten van uw kinderen, welke u gemakkelijk kunt betalen met het bedrag dat u van uw levensverzekering heeft ontvangen. In dit geval spreekt men van een studieverzekering.

De uitvaartverzekering in Nederland
In Nederland kunt u kiezen om, als particulier, een uitvaartverzekering af te sluiten, maar men kan ook kiezen voor een natura-uitvaartverzekering. Een natura-uitvaartverzekering zal de kosten vergoeden (ongeacht hoe hoog de kosten voor de begrafenis of de crematie van de verzekerde zijn) voor de uitvaart of voor een deel van de uitvaart. Doorgaans worden de meeste kosten van de begrafenis of crematie van de verzekerde gedekt. Uitgesloten van de uitvaartverzekering zijn de grafrechten en de grafsteen. De grafsteen en de grafrechten dienen dus altijd zelf betaald te worden en worden niet door de uitvaartverzekering vergoed. Dit besluit is genomen doordat er grote verschillen zijn in de kosten per grafsteen en de grafkosten zeer uiteenlopend zijn per begraafplaats of kerkhof.

Bij de natura-uitvaartverzekering is vaak de kist expliciet beschreven, waarbij alleen de kosten voor een standaard grafkist worden uitgekeerd. De reden hiervan is dat de kosten van een grafkist zeer uiteenlopend kunnen zijn en kan variëren van ongeveer honderd euro tot enkele tientallen al dan niet honderdduizenden euro’s. Doorgaans vallen bloemstukken, overlijdensadvertenties en consumpties ook niet onder de verzekering, aangezien hier meerdere gevallen van bekend zijn dat men hier misbruik bij pleegde.

Het is dus een aanrader om bij het afsluiten van een uitvaartverzekering te bekijken wat er wel en niet uitgekeerd wordt na het overlijden van de verzekerde, zodat iedereen weet (dit is zeker handig voor de nabestaanden van de verzekerde) waar deze aan toe is, en niemand voor verrassingen komt te staan.

Fiscale aspecten van de uitvaartverzekering
Wanneer u een uitvaartverzekering heeft afgesloten, bouwt u een kapitaal op. Voor het opgebouwde kapitaal van een uitvaartverzekering geldt een extra vrijstelling van in totaal € 6703,00 euro (anno 2009) in belastingbox 3. Vrijgesteld zijn namelijk de rechten op kapitaalsuitkeringen van hoogstens €6703 euro of prestaties uit een levensverzekering, uitsluitend bestaande uit een kapitaalsuitkering bij overlijden van de belastingplichtige, zijn partner of een bloed- of aanverwant, dan wel op prestaties in nature ter zake van de verzorging van de uitvaart van de verzekerde.

Geschiedenis van de uitvaartverzekering
Voor het jaar 2009 waren de premie van de uitvaartverzekering en de kosten van een uitvaart in Nederland aftrekbaar in box 1 onder de noemer buitengewone uitgave. Het fiscale voordeel dat men hiermee verkreeg, kon maximaal een keer worden behaald, namelijk bij de kosten voor de begrafenis of crematie, óf bij de koopsompolis. Het was dus niet mogelijk om een fiscaal voordeel te behalen bij de kosten voor de begrafenis en de koopsompolis tezamen. Hieruit moest een keuze gemaakt worden.

Wat is de definitie van een ongeval
De definitie van een ongeval is vastgesteld door alle verschillende verzekeraars bij elkaar en luidt:

Een plotseling, onverwacht, van buiten inwerkend geweld op het lichaam van de verzekerde, waaruit rechtstreeks een medisch vast te stellen lichamelijk letsel is ontstaan, of zijn of haar dood.

Ook zijn er een aantal voorvallen die buiten de definitie van een ongeval vallen maar wel worden verzekerd door de verzekeringsmaatschappijen. Dit zijn onder andere wondinfectie, bloedvergiftiging, acute vergiftiging door het nuttigen van vergiftigde etenswaren, dranken en/of andere stoffen, ziekte die ontstaan is door onvrijwillig in water of andere vloeistof vallen wanneer men poogt om een mens of dier te redden, verdrinking, verstikking, bevriezing, zonnesteek, verstuiking, ontwrichting, spierscheuring en complicaties en/of verergeringen na een ongeval als gevolg van eerste hulp op medische behandeling.

Dekking bij een ongevallenverzekering
De gevolgen van een ongeval waar men zich tegen kan laten verzekeren zijn onder te verdelen in vier aparte rubrieken. De verzekeringnemer kan zelf (natuurlijk binnen bepaalde grenzen) de gewenste verzekerde som per categorie bepalen. Rubriek A voorziet enkel in een eenmalige uitkering wanneer de verzekerde is overleden, rubriek B voorziet eenmaal een uitkering bij blijvende invaliditeit. De hoogte van deze uitkering is afhankelijk van de ernst van de invaliditeit. Rubriek C keert een periodieke uitkering uit bij tijdelijke arbeidsongeschiktheid en als laatst voorziet rubriek D in een daguitkering bij ziekenhuisopname. Dus wanneer u voor drie dagen moet worden opgenomen in het ziekenhuis, krijgt u drie dagen lang een uitkering.

Noodzaak van een ongevallenverzekering
Vroeger was er voor ondernemers enkel de mogelijkheid om een ongevallenverzekering af te sluiten om zich te beschermen en te laten verzekeren voor de gevolgen van arbeidsongeschiktheid. Tegenwoordig bestaat de arbeidsongeschiktheidsverzekering, waardoor de ongevallenverzekering is komen te vervallen voor zelfstandig ondernemers.

Doordat de overheid zich steeds meer terugtrekt is bijna elke ondernemer gedwongen om een premie te betalen voor rubriek B (eenmalige uitkering bij blijvende invaliditeit) van de ongevallenverzekering. Dit doordat de noodzakelijke aanpassingen aan woning of vervoersvoorzieningen steeds minder worden gefinancierd door de overheid, waardoor de verzekerde steeds meer kosten zelf moet betalen om na het blijvend invalide worden een zo normaal mogelijk leven te leiden.

Een collectieve ongevallenverzekering
Tegenwoordig behoort een collectieve ongevallenverzekering voor werknemers vaak tot de secundaire arbeidsvoorwaarden van een beroepssector. Deze collectieve verzekering voorziet uitkeringen in de rubrieken A (eenmalige uitkering bij overlijden van de verzekeringnemer) en B (eenmalige uitkering bij blijvende invaliditeit). Doorgaans zal eenmaal of tweemaal het jaarsalaris verzekerd worden. Bij personeel dat fulltime voor het bedrijf in dienst is geldt een 24-uurs dekking waardoor zij ook verzekerd zijn buiten de werktijden. Voor parttime personeel geldt een dekking alleen tijdens de uitoefening van de werkzaamheden en voor het woon-werkverkeer.

Het nieuwe zorgverzekeringsstelsel
Per 1 januari 2006 beschikt Nederland over een systeem dat medische zorg voor elk persoon financieel bereikbaar maakt en bestaat uit twee volksverzekeringen, namelijk de algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) en de Zorgverzekeringswet (Zvw). De AWBZ komt van rechtswege tot stand en verzekert 15 functies en wordt uitgevoerd door de zorgverzekeraars. De Zvw daarentegen schrijft voor dat elk Nederlands ingezetene verplicht is om verzekerd te zijn op de basisverzekering. Deze basisverzekering vergoedt de kosten van de basisdekking en elke verzekeraar is dan ook verplicht deze kosten te betalen. De staat is volgens de Wet op de Zorgtoeslag, verplicht om bij te dragen aan de premies voor Nederlandse burgers met een laag inkomen.

Verzekeringsplicht in Nederland
Zoals al eerder vermeld is elk Nederlands burger verplicht zich te verzekeren. Men verstaat de volgende groeperingen onder de Nederlandse burgers: Niet-ingezetenen werkzaam in buitenland bij Nederlandse overheidsinstelling, niet-ingezetenen met dienstbetrekking in Nederland en de bemanning van schepen en vliegtuigen met Nederlandse thuishaven. Gemoedsbezwaarden en militairen zijn vrijgesteld van de verzekeringsplicht wanneer zij in actieve dienst zijn.

Moeten gemoedsbezwaarden ook een zorgverzekering afsluiten
Een gemoedsbezwaarde is een persoon die (doorgaans door religieuze overwegingen) tegen het afsluiten van verzekeringen is. Deze persoon kan dan toestemming vragen bij de Minister van Financiën. De Minister kan besluiten deze persoon ontheffing te verlenen van de verzekeringsplicht. Wanneer de Minister van Financiën hier toestemming voor geeft, geeft deze automatisch ook toestemming tot ontheffing van de Wettelijke Aansprakelijkheidsverzekering, de autoverzekering en sociale verzekeringen als kinderbijslag, AOW en WIA. Wel moet de gemoedsbezwaarde persoon kunnen aantonen dat deze geen enkele verzekering heeft afgesloten.

Militairen en zorgverzekering
Militairen zijn vrijgesteld van de verzekeringsplicht omdat het Ministerie van Defensie de medische kosten van haar werknemers betaalt.

Dekking van de zorgverzekering
De basisdekking van de zorgverzekering dekt acht functies. Deze functies zijn vastgelegd in de polisvoorwaarden. De basisdekking bedekt geneeskundige zorg, mondzorg, farmaceutische zorg, hulpmiddelenzorg, verpleging, opname, behandeling in een ziekenhuis, verzorging, verblijf in bijvoorbeeld een zorghotel en vervoer voor medische noodzaken.

Eigen bijdrage en eigen risico bij de zorgverzekering
Sinds 2008 is het voor verzekeringnemers verplicht om een eigen bijdrage te doen en een eigen risico te hebben. Deze regelgeving beperkt de schadelast van de verzekeraar. De eigen bijdrage stelt dat bij sommige aanspraken een vast bedrag betaald wordt door de verzekerde. Het eigen risico stelt dat de verzekeraar een optioneel eigen risico mag aanbieden van 100, 200, 300, 400 en 500 euro. Sinds 2008 dient men ook een verplicht eigen risico te betalen, welke 155 euro per jaar bedraagt. Voor de verplichte eigen bijdrage zijn uitgesloten: huisartsenzorg, kraamzorg, verloskundige en mondzorg voor verzekerden tot 22 jaar oud.

Enkele jaren geleden werd de rechtsbijstandverzekering vooral verkocht in combinatie met een autoverzekering. Doordat het claimbewustzijn in de richting van het Amerikaans recht en het steeds weer verder afnemen van de door de overheid gefinancierde rechtshulp is de Nederlandse particulier steeds vaker gedwongen om zich voor rechtsbijstand te verzekeren. De rechtsbijstandverzekering is af te sluiten voor particulieren en bedrijven.

Verschillende vormen van rechtsbijstandverzekering
Er zijn verschillende vormen van rechtsbijstandsverzekering mogelijk en kunnen op verschillende manieren de particulier of het bedrijf voorzien van juridische hulp. Doorgaans wordt er onderscheid gemaakt in twee vormen, namelijk in natura en in geld. Met rechtsbijstand in natura heeft de rechtsbijstandverzekeraar meerdere juristen en / of advocaten in dienst die de zaak voor de verzekeringsnemer behandelen. Mocht het voorkomen, zullen deze advocaten en juristen ook rechtszaken aanspannen in het belang van de verzekeringsnemer. Ook komt het voor dat de verzekeraar een bedrag ‘schenkt’ aan een verzekeringsnemer waarmee de verzekerde een advocaat of jurist naar keuze kan inhuren. De ingehuurde advocaat of jurist zal precies dezelfde stappen nemen als de juristen en advocaten die in dienst zijn van een verzekeringsmaatschappij.

De rechtsbijstandsverzekering in Nederland
In Nederland is de rechtsbijstandsverzekering doorgaans een naturaverzekering. Een juridisch geschil (waarvoor de verzekerde zich dus kan laten verzekeren) wordt namelijk bijna altijd behandeld door een jurist die in dienstbetrekking van de verzekeraar werkzaam is. Bij uitzondering (of wanneer er een geschil is tussen de verzekeringsnemer en de verzekeraar) kan er een beroep gedaan worden op de Geschillenregeling waardoor de behandeling uitbesteed wordt aan een advocaat die niet in dienst is van de verzekeringsmaatschappij. In dit geval krijgt de verzekeringnemer een geldbedrag toegewezen waarmee deze een advocaat of een jurist kan inhuren.

Verschillende vormen van rechtsbijstandverzekeraars.
De Wft (Wet op het Financieel Toezicht) heeft een aantal eisen opgesteld waar verzekeraars van rechtsbijstandverzekeringen aan moeten voldoen. Deze eisen zijn vooral opgesteld om belangenverstrengeling tegen te gaan. Eén van de eisen is dat algemene verzekeraars (een verzekeraar die naast de rechtsbijstandsverzekering ook andere vormen van verzekering als autoverzekering en aansprakelijkheidsverzekering)niet zelf de juridische kwesties mogen behandelen. Deze zijn vooral verplicht om de juridische diensten uit te besteden aan een gespecialiseerd rechtsbijstandsverzekeraar of een zelfstandig werkend juridisch schaderegelingkantoor. Hierdoor zijn er twee verschillende vormen van rechtsbijstandverzekeraar ontstaan, namelijk de rechtsbijstandverzekeraar (deze biedt enkel rechtsbijstandverzekeringen aan) en de zelfstandig schaderegelingkantoor (dit kantoor is veelal een stichting en behandelt rechtsbijstandverzoeken van de aangesloten verzekeraars).

Wie komt in aanmerking voor de arbeidsongeschiktheidsverzekering?
In Nederland is de arbeidsongeschiktheidsverzekering bedoeld voor zelfstandig ondernemers. Zelfstandigen, directeuren-grootaandeelhouders, vrije beroepsbeoefenaren en meewerkende echtgenoten vallen volgens de Nederlandse wetgeving onder zelfstandig ondernemers. Bovengenoemde groepen kunnen dus in aanmerking komen voor een arbeidsongeschiktheidsverzekering.

Een verzekerd inkomen bij arbeidsongeschiktheid
In Nederland zal de verzekerde som van de afgesloten arbeidsongeschiktheidsverzekering doorgaans afgeleid zijn van het inkomen van de ondernemer. Hierbij zal de verzekeraar nooit meer dan 80% van het inkomen willen verzekeren. Wanneer een ondernemer € 1.000,- euro per maand verdient, en deze persoon raakt arbeidsongeschikt, zal de verzekeringsmaatschappij doorgaans maar € 800,- uitbetalen. De ondernemer kan door het betalen van een hogere premie zich voor een hoger bedrag laten verzekeren waardoor de ondernemer bij ziekte en / of invaliditeit een vervanger kan inhuren zodat het bedrijf kan blijven bestaan.

Eigen risico
Bij ziekte en / of invaliditeit van de ondernemer zal de verzekeraar doorgaans een eigen risicotermijn verplicht stellen. Tijdens deze periode zal er geen uitkering worden verstrekt. Deze periode zal doorgaans een maand duren. Breekt de ondernemer dus bijvoorbeeld een been en kan deze ondernemer voor een periode van zes weken niet werken, zal deze persoon maar voor twee weken een uitkering krijgen. Deze uitkering is dus voor de laatste twee weken van de periode dat het been in het gips zit.

Eindleeftijd
De verzekering en de eventuele uitkering bij ziekte en / of invaliditeit zal eindigen wanneer de verzekerde de vooral overeengekomen eindleeftijd heeft bereikt. Heeft de verzekerde in het contract laten opnemen dat de arbeidsongeschiktheidsverzekering afloopt bij het bereiken van het 65e levensjaar, zal vanaf die dag de premie komen te vervallen en is er geen mogelijkheid meer om een uitkering te ontvangen. Voor bepaalde beroepssectoren zal de verzekeraar een lagere eindleeftijd eisen. Hierbij gaat het doorgaans over lichamelijk zware beroepen waarbij vervroegd pensioen regelmatig voorkomt. Enkele voorbeelden van deze zware beroepen zijn agrariër (boer) en bouwvakker.

De premie
De premie van een arbeidsongeschiktheidsverzekering wordt altijd uitgedrukt in een promillage. Bij een promilage van 50,00 zal de premie € 5,00 euro bedragen voor elke € 1.00,- aan verzekerd bedrag. Het promillage van de premie is afhankelijk van een aantal punten, die als volgt luiden: Invaliditeitskans, revalideringskans, sterftekans en interest.

Een verzekeringsmaatschappij, ook wel verzekeraar genaamd, is een bedrijf welke verzekeringen aanbiedt. Meestal wordt een verzekeraar gezien als een financiële onderneming die het genot van een zeker bedrag (de premie) jegens een andere partij (de verzekeringnemer) verbindt tot het doen van één of meer uitkeringen indien een bepaalde onzekerheid zich voordoet. Voorwaarde hiervoor is wel dat de verzekeringnemer zich ook tegen deze onzekerheid verzekerd heeft.

Verzekeringsmaatschappijen in Nederland
Het grootste gros van de verzekeraars in Nederland is een naamloze vennootschap of een onderlinge waarborgmaatschappij. Een natuurlijk persoon (een particulier) of een andere rechtsvorm (onder ander een eenmanszaak, een besloten vennootschap, een vereniging of een stichting) mogen volgens de Nederlandse wetgeving niet optreden als verzekeringsmaatschappij. In Nederland zijn de verzekeraars onder te verdelen in drie categorieën, namelijk de schadeverzekeraar, de natura-uitvaartverzekeraar of een levensverzekeraar. Een verzekeraar mag in één entiteit niet twee of meer soorten verzekeraar zijn.

De Schadeverzekeraar
Een schadeverzekeraar is een verzekeraar die schadeverzekeringen afsluit. Het Burgerlijk Wetboek beschrijft een schadeverzekeraar als volgt: “Verzekering strekkende tot vergoeding van vermogensschade die de verzekerde zou kunnen leiden”. De Wet Financieel Toezicht (Wft) streeft de definitie van het BW na, maar met enkele aanvullingen en beperkingen, welke zijn als volgt: de natura-uitvaartverzekering is geen schadeverzekering, ongevallenverzekering is altijd een schadeverzekering, financiële instrumenten als derivaten zijn geen schadeverzekering, schadeverzekering is ook de sommenverzekering die géén levensverzekering is en de uitkerings plicht is het gevolg van een onzeker voorval of onzekere omstandigheid.

De levensverzekeraar
Een levensverzekeraar is volgens de Wet Financieel Toezicht degene die levensverzekeringen afsluiten. Ook bij levensverzekeringen verschilt de definitie van het Burgerlijk Wetboek met die van de Wft. Het BW beschrijft: “verzekering in verband met het leven of de dood gesloten sommenverzekering met dien verstande dat ongevallenverzekering niet als levensverzekering wordt beschouwd.”

De Natura-uitvaartverzekeraar
Een natura-uitvaartverzekeraar is geen levensverzekeraar en sluit enkel natura-uitvaartverzekeringen af. Het Burgerlijk Wetboek spreekt nergens van een natura-uitvaartverzekering, in tegenstelling tot het Wft. Het Wft beschrijft een natura-uitvaartverzekering als volgt: “een verzekering in verband met de verzorging van de uitvaart van een natuurlijk persoon waarbij de verzekeraar zich verbindt tot het leveren van een prestatie die niet tevens inhoudt het doen van een geldelijke uitkering.”

Grootste Nederlandse Verzekeraars
In Nederland zijn meerdere verzekeraars welke allemaal een groot aandeel hebben in het leven van een natuurlijk persoon. De top vijf van de grootste Nederlandse verzekeraars (naar premie omvang) telt Eureko, Uvit, ING, Fortis en Delta Lloyd. Hierbij is Eureko de grootste verzekeraar met 25,5% en Delta Lloyd de laagste met 7,9%. Natuurlijk zijn er ook nog andere verzekeraars te vinden.